نگاهی به زندگی و آثار حضرت آیت الله العظمی شیخ حسنعلی نجابت شیرازی

مجذوب واصل و عارف كامل، حضرت آيت‌الله حاج شيخ حسنعلی نجابت شيرازی،

شاگرد برجسته محضر عرفانی حضرت آيت‌الله سيد علی قاضی طباطبايی تبريزي «ره» و حضرت آيت‌الله حاج شيخ محمد جواد انصاری همدانی، در سال 1296هـ . ش در شیراز بدنيا آمدند.
تحصيلات ابتدايی را به طريق متعارف در شيراز گذرانده و پس از آن به فراگيري دروس حوزوی پرداخته و با اتمام مقدمات، در سن 15 سالگي براي ادامة تحصيل عازم عتبات شدند. در نجف اشرف پس از گذراندن سطح، در مراتب عاليه، معقول را نزد مرحوم آيت‌الله العظمی حاج شيخ علی محمد بروجردی «ره» و فقه و اصول را نزد آيات عظام سيد ابوالحسن اصفهانی «ره»، سيد عبدالهادی شیرازی «ره» و سيد ابوالقاسم خویی «ره» گذراندند. در 28 سالگی به درجه اجتهاد نائل آمدند. عمده اجازات ایشان از اساتید فوق الذكر بود.
مرحوم آيت الله نجابت پس از بازگشت از نجف به شيراز، علاوه بر فعاليت‌هاي حوزوي و پرورش شاگردان در دو بعد علمي و معنوي، همراه با شهيد دستغيب «ره» عليه نظام طاغوتي پهلوي دست به مبارزه زدند. همزمان با فوت آيت‌الله بروجردي «ره» و شروع نهضت امام خميني «ره» در سال 1340، با دل و جان در خدمت نهضت ايشان قرار گرفتند و با اين اعتقاد كه عشق به امام خميني«ره» عشق به امام زمان(ع) و عشق به خداست، به ترويج و تبليغ مرجعيت و رهبري امام خميني«ره» همت گماردند و دست پنهان مبارزات روحانيت شيراز قبل از انقلاب، و ملجأ و مرجع نيروهاي حزب الله بعد از انقلاب بودند.
ايشان از همان اوان ورود به نجف اشرف، به توصية حضرت آيت الله قاضي«ره» بناي رفاقت محكمي با مرحوم شهيد آيت الله دستغيب گذاشتند كه پس از فوت آيت الله قاضي «ره» در محضر عرفاني حضرت آيت‌الله انصاري «ره» و از آن پس تا زمان شهادت مرحوم شهيد دستغيب «ره» اين رفاقت و پيوند، محكم و پا برجا بود. هم اكنون نيز مرقد مبارك هر دو بزرگوار، در كنار يكديگر، در بقعة امامزاده سيد محمد‌بن موسي‌(ع) در شيراز قرار دارد.
مرحوم آيت الله نجابت علاوه بر فعاليت‌هاي علمي و سياسي، خدمات مهمي را در جهت احياي اسلام ناب محمدي(ص) در شهر شيراز انجام دادند كه مهمترين آنها تأسيس حوزة عملية معنوي بزرگ و پر بركتي است كه بنام فرزند شهيد ايشان، كه در جبهة آبادان به لقاء الله پيوست، «حوزة علمية شهيد محمد حسين نجابت» نام گرفته و فضلاي زيادي را در بعد علمي و معنوي و در خط امام پرورانده و شهداي بسياري را نيز تقديم انقلاب نموده است. ايشان در اين حوزه علاوه بر تدريس ادبيات، منطق، فلسفه، كلام، تفسير، فقه و اصول در سطوح عاليه، در دو بعد عرفان نظري و عملي به تربيت شاگردان همت گماشتند. از حضرت ايشان آثار منتشره و غير منتشرة زيادي بجا مانده است كه كتب «بصائر يا قرآن و اهل بيت» كلمة طيبه، توحيد، كلمة عشق، حديث سرو، شرح دعاي رجبيه، ولايت شرعيه مطلقة فقيه، شرح زيارت شعبانيه، و دهها اثر مكتوب و صدها درس مضبوط ديگر از آن جمله است.
اما با اين همه، و عليرغم اينكه توان و درجات علمي ايشان زبانزد خاص و عام بود، نه تنها به دنبال رياست دنيوي نرفت بلكه همة علوم اعم از منقول و معقول و مأنوسه و غريبه را جز به چشم مقدمه ننگريست و عمر پر بركتش را جز در راه توحيد سپري نساخت و به غير از ورود در سرّ ربوبي و لقاي دوست به چيزي نينديشيد و استقامت و پايمرديش در عشق ربوبي باعث شد كه جذبات حق نه تنها تجرد از ماده بلكه تجرد از صورت را نيز ملكة ايشان گرداند و به آنجا برسد كه همنوا با حافظ نغمه سر دهد:

بعد از اين نور به آفاق دهم از دل خويش

كه به خورشيد رسيديم و غبار آخر شد

سرانجام ايشان در بهمن 1368 در شب شهادت امام علي النقي(ع) جان عاريت را تسليم دوست كرده به لقاء الله پيوست. به هر حال اين مقال را وسعت، و اين قائل را صلاحيت توصيف مقامات و كمالات آن حضرت نيست.

برگرفته از كتاب خدامحوری تأليف دكتر قاسم كاكايی


 
تمامی حقـوق نزد پایگاه اطلاع رسانی مسجد قبا محفوظ می باشد.
این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید