شب عاشورا محرم  1435 ، چهارشنبه 1392/08/22

 


 بسم الله الرحمن الرحیم

 

 

  فرازى از زيارت جامعه كبيره

 

المُقَصِّرُ فِى حَقِّكُمْ زَاهِقْ

هر كس در حق شما كوتاهى كند نابود مى‌شود.

 

«زاهق» از «زهق» به معناى هلاكت و بطلان و اضمحلال است.

(وَ قُلْ جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ اِنَّ الْباطِلَ كانَ زَهُوقآ)[1]

«بگو: حق آمد و باطل نابود شد، بى‌گمان باطل از بين رفتنى است.»

هر چيز كه اساس و ريشه‌اى نداشته باشد، زاهق است.

حقّ ائمه اطهار عليهم السلام چيست كه هر كس در آن كوتاهى كند از بين رفتنى است؟

يكى از حقوق ائمه اطهار عليهم السلام بر ما، عزادارى حضرت سيد الشهدا عليه السلام است كه نه تنها شيعيان بلكه گروهى از اهل تسنّن نيز آن را به جا مى‌آورند. خود معصومين نيز به آن مقيد بودند. پيامبران گذشته و به ويژه رسول خدا صلّى الله‌عليه وآله مصائب امام حسين عليه السلام را ياد مى‌كردند و گريان مى‌شدند و اين گريه موجب بخشش ترك اَولی يا بالا رفتن درجه‌شان مى‌شد.

از زمان تشكيل نطفه‌ى سيد الشهدا، غم و اندوه بر حضرت فاطمه زهرا سلام الله عليها مستولى گشت و چون عرض حال خويش به پدر نمود، رسول خدا صلّى الله‌عليه وآله مصائب آن جناب را بر دخت گرانقدر خويش بازگو كرد و آن بانو همواره از اين مصيبت گريان بود.

اميرالمؤمنين نيز بارها و حتّى در روزهاى آخر عمر وقايع عاشورا و آنچه بر فرزند شهيدش خواهد رفت را خاطرنشان فرمود. حضرت امام حسن مجتبى عليه السلام نيز در لحظات آخر عمر اشاره به روز حسين عليه السلام کرده و فرمود :

«لا يَوم كَيَومِكَ يَا أبَا عَبدِالله»

«هيچ روزى مثل روز تو نيست اى ابا عبدالله.»

خود امام حسين عليه السلام هم در مواقع مختلف به اتفاقات پيش رو اشاره مى‌فرمود. پس از ايشان نيز امامان معصوم بر اقامه‌ى عزاى ايشان سفارش و خود بدان عمل مى‌كردند. بنابراين يكى از دلايل لزوم اقامه عزاى حسين عليه السلام، تبعيت از حضرات معصومين عليهم السلام و احياى سنّت ايشان است.

علّت ديگر اين كار، توجّه قلوب مؤمنين به حضرت ابا عبدالله عليه السلام و ازاله‌ى گناهان و غفلت‌ها و تاريكى‌ها، در اقيانوس رحمت حسين بن على عليهماالسلام و كسب آمادگى براى تقوا و برداشتن توشه تا محرم سال آينده است.

يكى ديگر از حقوق ائمه اطهار عليهم السلام بر همه‌ى مسلمانان، پذيرفتن ولايت و امامت ايشان است و قبول اين كه جانشينان راستين رسول خدا صلّى الله‌عليه وآله ايشانند و جز آنان كسى شايسته‌ى اين مقام نيست. اين بزرگواران همه‌ى صفات پيامبر، جز دريافت وحى را داشتند و مفسّر قرآن و مبيّن سنّت پيامبر و عامل به آن بودند. اين حق را شيعيان پذيرفتند و بهاى آن را با خون خود پرداختند. بنى اميه و بنى عباس بسيارى از شيعيان ائمه اطهار را فقط به جرم شيعه علی علیه السلام بودن شكنجه كردند و كشتند و امروز هم گروهى كه نه اهل سنّت، بلكه به معناى واقعى كافرند، به كشتن شيعيان و دوستان اهل بيت كمر بسته‌اند. اينان بقاياى امويان و عباسيان هستند كه در روز مقرّر به سزاى اعمال ننگين و جنايات خود خواهند رسيد.

حقّ ديگر ائمه اطهار عليهم السلام درك فلسفه‌ى قيام حضرت ابا عبدالله الحسين عليه السلام است كه از بركت انقلاب اسلامى و تشكيل جلسات مذهبى، رخ داده است.

حضرت ابا عبدالله عليه السلام در وصيت نامه‌اى كه به دست محمّد بن حنفيه دادند، در تبيين هدف قيام خويش فرمودند :

«أنّي لَمْ أخْرُجْ اَشَرآ و لا بَطَرآ و لا مُفْسِدآ و لا ظالِمآ و انَّما خَرَجْتُ لِطَلَبِ الاصلاحِ في أُمَّةِ جَدّي أُريدُ أنْ آمُرَ بِالمَعروفِ و أنهى عَنِ المُنْكَرِ و أسيرُ سيرَةَ جدّي و أبي عَلىِّ ابنِ أبي طالِب».

«من براى سركشى و سرمستى و فساد و ظلم قيام نكردم بلكه براى اصلاح در امّت جدّم به پاخواستم. اكنون مى‌خواهم امر به معروف و نهى از منكر كنم و به روش جدّم و پدرم على بن ابى طالب راه بروم».

معناى اصلاح، سوق دادن جامعه از بدى و فساد به سوى خوبى و رشد است.

شناخت علّت قيام امام حسين عليه السلام، حقّى است از ايشان و از ساير معصومين بر عهده‌ى همه‌ى شيعيان ودوستان ايشان.

هدف حضرت ابا عبدالله الحسين عليه السلام شناساندن حق و توجّه دادن مردم به خداى تعالى و بيرون كشيدن آنها از شرك بود و اين هدف همه‌ى پيامبران و همه‌ى امامان معصوم و اولياى خدا است. همه‌ى بزرگان دين سعى مى‌كردند مردم را از شرّ شيطان و اميال نفسانى خود و ديگران آزاد كنند. علاوه بر اين امام حسين عليه السلام رضاى پروردگار را در نظر داشت و امر به معروف و نهى از منكر را تكليف خود مى‌دانست و در اين راه تسليم رضاى خدا بود و مى‌فرمود: «رضا الله رضانا اهل البيت». تا آخرين لحظه‌ى عمر هم زير لب عرض مى‌داشت: «رضآ بِقَضائِك تَسليمآ لأمرک، لا مَعبودَ سِواک يا غياثَ المُستَغيثين».

خطبه‌هاى حضرت و سخنرانى‌هاى اصحاب ايشان، در جمع خود يا در برابر دشمن، همه يادآور اين حقيقت بود كه مسلمان بايد در مسيرى كه خداى تعالى در قرآن و سنّت معيّن فرموده قدم بردارد و اين حسين عليه السلام مفسّر قرآن و مبيّن سنّت پيامبر است. در حالى كه يزيد و پدرش، نه چيزى از قرآن مى‌فهمند و نه به آن عمل مى‌كنند و صلاحيت رهبرى ندارند.

مردم مسلمان ايران از آغاز نهضت اسلامى خود، در سال چهل و دو، بيانات حضرت ابا عبدالله را در مجالس و هيئت‌هاى عزادارى منتشر مى‌كردند و به عنوان دين حسين بن على عليهماالسلام در مقابل مردم مى‌گذاشتند. پس از پيروزى انقلاب اسلامى نيز تمام همّ و غمّ حضرت امام خمينى به عنوان رهبر انقلاب و پيشواى مردم اين بود كه احكام اسلام پياده شود و تأكيد مى‌فرمود كه اگر اسلام در اين برهه از زمان شكست بخورد، ديگر كمر راست نخواهد كرد. شكست اسلام يعنى عمل نكردن به احكام آن.

اين انقلاب اسلامى به راستى هديه و عنايتى است از جانب پروردگار و حقّى است از حسين بن على عليهماالسلام بر عهده‌ى همه‌ى مردم، على الخصوص حاكمان كشور و مسؤلين نظام، از صدر تا ذيل. هر كس به اندازه خود بايد متوجّه اين حق باشد و آن را پاس بدارد. اين جمهورى اسلامى ارزان به دست نيامد و اول از همه حاكمان و مسؤلان كشور وظيفه دارند آن را در مسير حسينى حفظ كنند و اگر در اين باره كوتاهى كنند، در پيشگاه خداى تعالى و در محضر حضرت ابا عبدالله الحسين عليه السلام و شهداى كربلا و در برابر مردم ايران و خون شهيدان مقصرند.

معناى كوتاهى در اين راه، عمل نكردن دقيق به احكام اسلام است. نبايد كارى كرد كه جوانان از دين دلسرد شوند.

ما باز هم تكرار مى‌كنيم و در اين تكرار، با عنايت حسينى اميد تأثير داريم و به آنچه مى‌گوييم يقين داريم: هيچ فقيه عادلى جايز نمى‌داند كه پيش از تفهيم اتهام و محاكمه‌ى شرعى و علنى كسى او را حبس و حصر كنند، نه فقط در مذهب شيعه بلكه در فقه اهل سنّت هم اين كار صحيح نيست.

بنده به عنوان يك طلبه‌ى كوچك به همراه دوستان عزيزى كه بارها دعا كرده‌اند و از گوشه و كنار، از همه قشر، تذكراتى داده‌اند، مى‌گويم: در اين ايام عاشوراى حسين بن على عليهماالسلام حق ايشان است كه احكام اسلام در جمهورى اسلامى مو به مو عمل شود. مبادا دل‌هاى صاف مؤمنين و مسلمانان آلوده شود و خداى ناكرده جمهورى اسلامى ضربه ببيند.

اگر به احكام عمل شود و مردم از آمران و حاكمان خود عمل به احكام دين را ببينند، به تدريج مسائل ديگر از قبيل حجاب اسلامى حل خواهد شد، ولى اگر بزرگان كشور به قرآن و سنّت عمل نكنند، مردم عادى هم، يا عمل نمى‌كنند يا به زور و اجبار عمل مى‌كنند.

بارها گفته‌ايم كه در زندان‌ها، ايجاد وحشت و ارعاب صحيح نيست. اقرار گرفتن با شكنجه و حكم كردن قاضى مطابق اين اقرارها، مورد تأييد هيچ فقيه عادلى نيست. ما اين مسائل را در كتاب فقهى، در باب قضا نوشته‌ايم و در خبرگان تذكّر داده‌ايم. اميدواريم هر چه زودتر به خاطر شادى دل مؤمنين و ظاهر شدن حق حسين بن على عليهماالسلام اين افراد آزاد شوند. اين كار هيچ مشكلى به وجود نمى‌آورد. به خصوص آقایان میرحسین موسوی و همسرش و حجت الاسلام و المسلمین کروبی.

اين هم كه بگوييد اين‌ها بايد طلب عفو كنند، حرف بيهوده‌اى است. آنها كارى نكرده‌اند و حرفى نزده‌اند كه بخواهند طلب عفو كنند. ما از رئيس جمهور محترم، آقاى روحانى كه قول دادند، مى‌خواهيم كمك كنند به آزادى اين افراد. ما به حساب تأييد حجت الاسلام خاتمى و آيت الله هاشمى به ايشان رأى داديم.

امشب شب عاشورا است و شما هم با دل‌هاى نرم و پاك براى محبوب خود عزادارى كرديد. بنده به طور قطع مى‌گويم كه بيشتر شما امام حسين عليه السلام را از پدر و مادر و برادر و خواهر و فرزندان خود بيشتر دوست مى‌داريد. دوستى بعضى از شما آن قدر زياد است كه آرزو مى‌كنيد در ايام تاسوعا و عاشورا اصلا زنده نباشيد، گرچه بهتر اين است كه از خدا طول عمر بخواهيد تا بيشتر بتوانيد محبّت و معرفت حضرت ابا عبدالله عليه السلام را كسب كنيد.

 

 



[1] ـ اسرا، 81.


 
تمامی حقـوق نزد پایگاه اطلاع رسانی مسجد قبا محفوظ می باشد.
این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید